| Waltharius venit, cui princeps talia pandit,
|
|
|
Aeneid 3.179: remque ordine pando. “I reveal all in order.” Aeneid 6.723: suscipit Anchises atque ordine singula pandit. “Anchises replies, and reveals each truth in order.”
|
| Uxorem suadens sibi ducere; sed tamen ipse
|
|
|
| Iam tum praemeditans, quod post compleverat actis,
|
|
|
Luke 21.14 Vulg.: non praemeditari quemadmodum respondeatis. “Do not meditate before how you should answer.”
|
| His instiganti suggestibus obvius infit:
|
145
|
|
| Vestra quidem pietas est, quod modici famulatus
|
|
|
| Causam conspicitis. sed quod mea segnia mentis
|
|
|
| Intuitu fertis, numquam meruisse valerem.
|
|
|
| Sed precor, ut servi capiatis verba fidelis:
|
|
|
| Si nuptam accipiam domini praecepta secundum,
|
150
|
|
| Vinciar in primis curis et amore puellae
|
|
|
| Atque a servitio regis plerumque retardor:
|
|
|
| Aedificare domos cultumque intendere ruris
|
|
|
| Cogor, et hoc oculis senioris adesse moratur
|
|
|
| Et solitam regno Hunorum impendere curam.
|
155
|
|
| Namque voluptatem quisquis gustaverit, exin
|
|
|
| Intolerabilius consuevit ferre labores.
|
|
|
| Nil tam dulce mihi, quam semper inesse fideli
|
|
|
| Obsequio domini; quare precor absque iugali
|
|
|
2 Kings 5.2 Vulg.: Quae erat in obsequio uxoris Naaman. “She waited upon Naaman’s wife.” Aeneid 4.16: ne cui me vinclo vellem sociare iugali… “To ally myself with none in bond of wedlock…”
|
| Me vinclo permitte meam iam ducere vitam.
|
160
|
|
Aeneid 3.315: vitamque extrema per omnia duco. “I drag on my life through all extremes.”
|
| Si sero aut medio noctis mihi tempore mandas,
|
|
|
Mark 13.35 Vulg.: sero an media nocte… “At evening or at midnight…” Aeneid 8.407: medio noctis… “In the middle of the night…” Waldere frag. B lines 25–9: Ðéah mæg sige syllan sé ðe symle byð / recon ond ráedfest ryhta gehwilces; sé ðe him tó ðám hálgan helpe gelífeð / tó gode gíoce hé þáer gearo findeð / gif ðá earnunga áer geðenceð. “Yet He can give victory, he who is ever ready and sound in council in every matter of right; he who to that holy one trusts for help, to God for support he finds (it) ready there, if meriting (it) he first considers.”
|
| Ad quaecumque iubes, securus et ibo paratus.
|
|
|
| In bellis nullae persuadent cedere curae
|
|
|
| Nec nati aut coniunx retrahentque fugamque movebunt.
|
|
|
| Testor per propriam temet, pater optime, vitam
|
165
|
|
Aeneid 3.599–600: per sidera testor, / per superos atque hoc caeli spirabile lumen, / tollite me. “By the stars I beseech you, by the gods above and this lightsome air we breathe, take me.” Aeneid 1.555: pater optime… “Noble father…”
|
| Atque per invictam nunc gentem Pannoniarum
|
|
|
| Ut non ulterius me cogas sumere taedas.'
|
|
|
| His precibus victus suasus rex deserit omnes,
|
|
|
| Sperans Waltharium fugiendo recedere numquam.
|
|
|